Witte rozen
De oude witte rozelaar
baart knoppen, buiten voor ons huis.
De derde oorlog stopt hem niet,
en duizend babyblaadjes zijn
als duizend stomme stemmen die
van duizend dode kinderen,
voortaan voor altijd zwijgend nu,
een stille schreeuw voor vrede zijn.
Ons dorp heeft duizend rozelaars.
en duizend dorpen rondom ons
verklanken stil ontelbaar keer
een leven, in de knop vermoord.
Marc van Rooij
Dorpsdichter van Haacht
8 maart 2025
Geen opmerkingen:
Een reactie posten